Projektowanie

Uwaga! Próg!

WYDANIE: MAJ 2 (2) 2012

Porównanie progów zwalniających – parametrów technicznych, materiałów i wymagań związanych z ich budową na jezdniach

Jedną z najczęstszych przyczyn zdarzeń drogowych jest nadmierna prędkość, niedostosowana zarówno do chwilowych warunków na drodze (pogoda, natężenie ruchu), jak i panujących w pobliżu jezdni (gęstość zabudowy, widoczność, różnorodność uczestników ruchu). Aby mieć kontrolę nad prędkością rozwijaną przez kierowców, zarządca drogi umieszcza odpowiednie oznakowanie poziome i pionowe, co jednak nie zawsze przynosi rezultaty. Dlatego chcąc osiągnąć oczekiwany efekt, coraz częściej stosuje się geometryczne elementy drogi oraz urządzenia bezpieczeństwa ruchu o odpowiednich parametrach. Ograniczanie prędkości w taki sposób jest częścią działania nazywanego „uspokojeniem ruchu”.

Uspokojenie ruchu

Na pytanie: czym jest uspokojenie ruchu, można odpowiedzieć, że to „działalność zmierzająca za pomocą różnego rodzaju środków do spowolnienia ruchu przechodzącego przez miejscowość, a w efekcie tego do zmniejszenia liczby wypadków. Zmniejszenie liczby wypadków jest efektem nie tylko spowolnienia, ale też zastosowania takich środków, które powodują zaakcentowanie punktów niebezpiecznych” (cyt. z „Programu uspokojenia ruchu w małych miastach i miejscowościach na ciągach drogowych”, GDDP).

Pod pojęciem „uspokojenia ruchu” kryje się przede wszystkim konieczność zmniejszenia prędkości pojazdów i zmiany techniki jazdy przez kierowców, tak aby zwiększyło się bezpieczeństwo niechronionych użytkowników dróg, takich jak np. piesi i rowerzyści. Polega to również na częściowym lub całkowitym wyeliminowaniu ruchu tranzytowego lub ciężkiego. Strefy ruchu uspokojonego wprowadza się na ulicach niższych klas (D, L, rzadko Z) w terenie zabudowanym.

Rodzaje stosowanych środków:

  • administracyjne (oznakowanie pionowe ograniczające prędkość i eliminujące ruch ciężki, tranzytowy),
  • organizacyjne (wprowadzanie ruchu jednokierunkowego, zmiany zasad parkowania),
  • inwestycyjne (stosowanie zapór ulicznych, zwężeń jezdni, podnoszenie poziomu jezdni, stosowanie wybrukowania, progów zwalniających itp.).

W artykule tym omówiony zostanie ostatni rodzaj form uspokajania ruchu, czyli progi zwalniające.

Progi zwalniające

Progi zwalniające są elementem bezpieczeństwa ruchu i służą do fizycznego wymuszenia ograniczenia prędkości pojazdów. Można je stosować w miejscach, gdzie konieczne jest skuteczne ograniczenie prędkości, a inne metody zawodzą lub nie można ich wprowadzać. Progi zwalniające można stosować w obszarze zabudowanym na drogach klasy L i D, a wyjątkowo na drogach klasy Z.

Niedopuszczalne jest ich stosowanie na drogach wojewódzkich, krajowych, na drogach klasy S oraz ulicach klasy GP i G. Nie należy ich sytuować również na trasach wyjazdowych straży pożarnej, stacji pogotowia ratunkowego itp., a także wtedy, gdy z danego odcinka korzysta autobusowa komunikacja zbiorowa (wyjątkiem są progi wyspowe). Nie stosuje się progów na nawierzchniach innych niż bitumiczne, gdy brak możliwości zastosowania oznakowania poziomego P-25. Niedopuszczalne jest sytuowanie progów na łukach oraz w przypadkach, gdy ich obecność może powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu. Ponadto nie dopuszcza się umieszczania progów na obiektach mostowych, w tunelach, nad przepustami, przejściami podziemnymi, komorami instalacji sanitarnych oraz w odległości mniejszej niż 25 m ze względów na wstrząsy przy przejeżdżaniu przez próg.

Progi zwalniające nie mogą być również umieszczane bliżej niż:

  • 40 m od skrzyżowania,
  • 20 m od końca łuku poziomego, gdy jego promień jest mniejszy od 50 m,

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą PRENUMERATĘ.

   
STREFA DLA
PROFESJONALISTÓW

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 15  Strona 16  Strona 17  Strona 18  Strona 19  Strona 20  Strona 21  Strona 22  Strona 23

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

TERESA MATEREK listopad-grudzień | 2 (2) 2013

Remonty cząstkowe nawierzchni tłuczniowej. Kiedy i jak je wykonywać

Remont cząstkowy nawierzchni jest to zespół zabiegów technicznych związanych z usuwaniem uszkodzeń nawierzchni zagrażających bezpieczeństwu ruchu, jak również zabiegi obejmujące małe powierzchnie hamujące proces powiększania się powstałych uszkodzeń. Najdogodniejszą porą wykonywania remontów cząstkowych są okresy wilgotne na wiosnę i na jesieni.

EDYTA ROSŁON-SZERYŃSKA listopad-grudzień | 2 (2) 2013

Stan drzew przydrożnych. Zasady diagnozy

Rozpoczął się okres wegetacji i czas na kontrolę stanu zadrzewień przydrożnych. Stały monitoring podwyższa poziom bezpieczeństwa na drogach i minimalizuje ryzyko wypadków powodowanych przez drzewa o osłabionej statyce. Ocena taka powinna być wykonywana przez osoby doświadczone i posiadające wiedzę w zakresie arborystyki, czyli prawidłowej oceny stanu drzew.

NEWSLETTER

Zapisz się i czytaj...

...najciekawsze artykuły, najnowsze informacje, wiadomości z branży