Projektowanie

GRANICA PRZESTRZENNA PASA DROGOWEGO – KONTROWERSJE WOKÓŁ JEGO ZAJĘCA PRZEZ OBIEKTY

Przestrzeń pasa drogowego nie jest nieograniczoną przestrzenią nad i pod jego płaszczyzną poziomą, bowiem nie każdy obiekt, którego rzut poziomy pada na płaszczyznę pasa drogowego stanowi jego zajęcie. Dlatego też każdorazowo konieczna jest wnikliwa analiza sytuacji i określenie, czy dany obiekt na pewno zajmuje przestrzeń pasa drogowego.

Dość powszechną sytuacją jest położenie reklamy lub jej części znacznie wyżej niż najwyższa infrastruktura drogowa. Szczególnie widoczne jest to dla reklam w postaci wielkogabarytowych banerów. Reklama może zajmować wiele kondygnacji, może być położona dość wysoko, a i tak będzie doskonale widoczna dla jej odbiorców.

Tutaj należy odnieść się do definicji reklamy zawartej w ustawie o drogach publicznych. Definicja wyraźnie stwierdza, że reklama jest to umieszczone w polu widzenia użytkownika drogi tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe. Zatem bez względu na to, jak duża jest reklama i na jakiej wysokości – jeżeli znajduje się w polu widzenia użytkownika drogi, będzie położona w pasie drogowym i bez znaczenia jest wysokość, na jakiej się znajduje. Stwierdzenie to znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego (przed reformą) w składzie pięciu sędziów z dnia 19 czerwca 2000r., sygn. akt OPK 2/00.

Znajdujemy tam zapis: „Zadaniem reklam umieszczanych w pasie drogowym jest skupienie uwagi kierowcy i z samego założenia mogą stanowić one zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Umieszczenie reklamy w pasie drogowym oznacza z reguły zlokalizowanie jej w przestrzeni nad płaszczyzną pasa drogowego w taki sposób, że jest ona widoczna dla użytkowników drogi. Z samej istoty reklamy i możliwości jej umieszczenia w pasie drogowym wynika, iż chodzi o umieszczenie reklamy nie na płaszczyźnie drogi /pasa drogowego, ale w przestrzeni nad tą płaszczyzną. Oznacza to, że ustawodawca dopuszczając umieszczenie reklam w pasie drogowym, rozumie przez pas drogowy nie tylko powierzchnie drogi, ale także określoną przestrzeń nad tą powierzchnią”.

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą PRENUMERATĘ.

   
STREFA DLA
PROFESJONALISTÓW

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 59  Strona 60  Strona 61  Strona 62  Strona 63  Strona 64

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

JAROSŁAW ROKITA listopad-grudzień | 6 (53) 2020

NAWIERZCHNIE DROGOWE Z PREFABRYKOWANEJ KOSTKI BETONOWEJ

Nawierzchnie brukowcowe to w światowej historii jedne z najstarszych nawierzchni ulepszonych. Ich rozwój następował od starożytności, przez średniowiecze, aż po współczesność. Współcześnie rzadziej stosowane są już nawierzchnie z elementów kamiennych, skutecznie wyparł je beton cementowy, stosowany do produkcji prefabrykowanej kostki drogowej. Dynamiczny rozwój technologii betonu, jak i produkcji elementów betonowych pozwala na uzyskiwanie elementów o bardzo wysokich właściwościach techniczno-użytkowych. Jednocześnie łatwość formowania elementów betonowych pozwala na uzyskiwanie prawie dowolnych kształtów elementów prefabrykowanych.

DR INŻ. KRZYSZTOF CHLIPALSKI listopad-grudzień | 6 (53) 2020

DROGA - DROGA CZY TANIA. WYMIAROWANIE NAWIERZCHNI. ROZWIĄZANIA TECHNOLOGICZNO - MATERIAŁOWE

Projektant powinien uwzględnić przy wymiarowaniu nawierzchni aspekty obciążenia przez dobór odpowiedniego materiału, technologii czy dodatkowego wzmocnienia konstrukcji. Z artykułu dowiesz się jakie czynniki wpływają na trwałość eksploatacyjną drogi oraz na co szczególnie uważać przy projektowaniu optymalnej konstrukcji nawierzchni z wykorzystaniem Katalogów.