Prawne Zeszyty Drogowe

PRAKTYCZNE ASPEKTY ZNAKÓW DROGOWYCH

Każdy użytkownik dróg publicznych zdaje sobie sprawę, jak ważne jest prawidłowe ich utrzymanie i oznakowanie. W dużej mierze od właściwej widoczności i prawidłowego umieszczenia znaków zależy ilość wypadków drogowych, a co za tym idzie – również ilość (i wysokość) odszkodowań od zarządcy drogi za niewłaściwe ich umieszczenie. Bo przecież jednym z podstawowych obowiązków zarządcy drogi jest utrzymanie nie tylko samej drogi, ale także urządzeń czy zabezpieczających ruch znaków drogowych w stanie zdatnym do użytku.

Przyjrzyjmy się następującej sytuacji: artykuł 13k ust 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych (dalej: u.d.p.) mówi o karach pieniężnych za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd. Warunkiem zastosowania sankcji administracyjnej z tego artykułu jest odpowiednie oznakowanie drogi tak, aby korzystający z dróg publicznych mieli świadomość ciążącego na nich obowiązku. Znaczenie normy zawartej w art. 13k ust. 1 pkt 1 u.d.p. powinno być odczytywane w związku z innymi przepisami i celami, jakie ustawodawca chciał osiągnąć tą regulacją prawną. O obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd odcinkiem drogi publicznej informuje tabliczka T-34. Brak odpowiedniej informacji o płatnym odcinku drogi, a w konsekwencji brak informacji o zakazie poruszania się po niej bez uiszczenia stosownej opłaty co do zasady uniemożliwia jej użytkownikowi ustalenie momentu, od którego ciąży na nim obowiązek jej uiszczenia. W takiej sytuacji użytkownik nie może dokonać wyboru pomiędzy drogą płatną a alternatywną drogą bezpłatną. Tym samym, korzystającego z drogi płatnej, nieoznaczonej tabliczką T-34, nie można – także co do zasady – obciążać odpowiedzialnością za nieuiszczenie opłaty i wymierzać mu z tego powodu kary pieniężnej. Przypadek dotyczący braku oznakowania drogi tabliczką T-34 (wskazującą na pobór opłaty elektronicznej za przejazd drogą publiczną), co do skutku w postaci braku możliwości nałożenia kary za brak opłaty, nie różni się od przypadku, gdy – wjeżdżając na drogę – kierowca nie miał świadomości przejazdu drogą podlegającą opłacie elektronicznej, a po powzięciu tej informacji – nie miał możliwości zjechania z tej drogi. Jak wynika z powyższego przykładu – nieustawienie właściwego znaku powoduje brak możliwości zastosowania sankcji karnych.

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą PRENUMERATĘ.

   
test
STREFA DLA
PROFESJONALISTÓW

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

KONRAD RÓŻOWICZ lipiec-sierpień | 4 (51) 2020

TARCZA 4.0 A UMOWY W BRANŻY DROGOWEJ

Aktualny stan gospodarki, na który wpływ ma sytuacja covidowska, należy uznać za skomplikowany i złożony. Z jednej strony kolejne branże ulegają odmrożeniu, a z drugiej w życie wchodzą następne regulacje szczególne mające uchronić gospodarkę przed niszczącą ją covidową kulą śnieżną. Powyższe wpływa m.in. na coraz trudniejsze stosowanie dotychczasowych regulacji ustanowionych na czas trwania epidemii, w szczególności wobec ich dalszej ewolucji.

KONRAD RÓŻOWICZ lipiec-sierpień | 4 (51) 2020

MODYFIKACJA UMÓW PODWYKONAWCZYCH NA PODSTAWIE TZW. USTAWY COVID-19 - ROLA ZAMAWIAJĄCEGO

Regulacje ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: ustawa o COVID-19), zauważają zarówno główne relacje zamówieniowe ulokowane na linii zamawiający–wykonawca, jak i stosunki łączące wykonawców z podwykonawcami, a także podwykonawców z dalszymi podwykonawcami. Przepisy tzw. ustawy o COVID-19 uzupełniają przepisy p.z.p. rodząc po stronie zamawiających nowe wątpliwości, które nie pozostają obojętne dla przebiegu procesu inwestycyjnego w branży drogowej.