Pomysł Na...

Ogrody deszczowe przy drogach, parkingach i placach

W dzisiejszych czasach coraz częściej pojawia się kwestia oszczędzania i wykorzystywania wody opadowej, która zwykle odprowadzana jest do systemu kanalizacji. Jest to bardzo niekorzystne dla środowiska, gdyż spływająca z nagrzanych przez słońce nawierzchni woda jest ciepła. Bezpośrednie wprowadzenie jej do wód rzeki może wobec tego spowodować eutrofizację, gdyż w wyższych temperaturach rozwój glonów i innych organizmów przebiega szczególnie intensywnie. Dodatkowo woda odprowadzana w sposób tradycyjny do kanalizacji zawiera szereg zanieczyszczeń: pył, kurz, węglowodory ropopochodne itp.

Ogrody deszczowe są wciąż zbyt rzadkim rozwiązaniem problemów z wodą w wielu założeniach. Ich egzotycznie brzmiąca nazwa kojarzy się przede wszystkim z dżunglą, a nie z miejską ulicą. Najprościej można zdefiniować je jako estetyczne obszary retencjonujące wodę. Mają one zastosowanie na osiedlach mieszkaniowych, na parkingach, przy ulicach i drogach. Coraz częściej towarzyszą też pospolitym rynnom odprowadzającym wodę z dachów. Ich budowa jest stosunkowo prosta, a korzyści, jakie mogą przynieść – ogromne. Podstawową zasadą przy projektowaniu i kształtowaniu ogrodów deszczowych jest naśladowanie natury, gdyż najlepiej funkcjonujące obszary tego typu powinny przypominać naturalne ekosystemy. Najważniejszymi składnikami ogrodów deszczowych są:

  • trawiasty pas buforowy, który zmniejsza prędkość przepływu wody oraz zatrzymuje cząstki zanieczyszczeń nierozpuszczalnych. Jego minimalna szerokość powinna wynosić 1,5 m;
  • warstwa piasku, stanowiąca filtr dla ziemi uprawnej, natleniająca, wprowadzająca równomiernie wodę do obszaru retencji. Powinna mieć minimum 30 cm grubości. Może znajdować się jedynie między warstwą drenującą a warstwą ziemi uprawnej, może też otaczać warstwę ziemi uprawnej od strony spływu;
  • tymczasowy zbiornik retencyjny – powinien mieścić nadmiar wody, który jeszcze nie zdążył wsiąknąć w głębsze warstwy. Jego optymalna głębokość to 15–30 cm;
  • warstwa ściółki o grubości 5–8 cm, zabezpieczająca przed wysychaniem, erozją, stanowiąca jednocześnie środowisko życia dla drobnoustrojów oczyszczających wody opadowe z ropy, benzyny i podobnych im zanieczyszczeń. Zamiast warstwy ściółki można zastosować geowłókninę;
  • warstwa ziemi urodzajnej, stanowiąca źródło składników odżywczych i wody dla roślin. Jej minimalna grubość wynosi 80–90 cm. Gleba powinna się składać z 20% materiału organicznego (np. kompostu), 50% piasku i 30% gleby wierzchniej; pH powinno wynosić między 5,5 a 6,5. Warstwa urodzajna powinna być zabezpieczona filtrem przed przedostawaniem się do niej zanieczyszczeń;
  • warstwa drenażu, przyspieszająca infiltrację wody do głębszych warstw podłoża. Może być uzupełniona o rury drenarskie o spadku 0,5%. Zapobiega powstawaniu warunków beztlenowych i napowietrza. Rury drenarskie powinny być połączone z dodatkowym odbiornikiem, np. kanałem trawiastym. Odwodnienie powinno działać dwukrotnie szybciej niż warstwa piasku;
  • roślinność – najważniejszy składnik ogrodów deszczowych. Powinna znosić okresowe zalewanie, głęboko się korzenić, sprzyjając infiltracji i oczyszczaniu wody. Poprzez transpirację usuwa nadmiar wody, a poprzez krążenie pierwiastków oczyszcza wody opadowe.

Istnieją cztery podstawowe typy obszarów retencjonujących wody opadowe. Są to trawiaste kanały (rowy wegetatywne) odbierające i oczyszczające wody opadowe.

Kanały drenażowe – mieszczą duży opad bez widocznych skutków erozji. Nie są przygotowane do częstych dużych opadów, ale raczej do przyjmowania wód z ulew zdarzających się raz na kilka lat. Oczyszczają wstępnie wody trafiające do ogrodów deszczowych.

Kanały trawiaste – przystosowane do

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą PRENUMERATĘ.

   
STREFA DLA
PROFESJONALISTÓW

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 58  Strona 59  Strona 60  Strona 61  Strona 62

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

TOMASZ SOCHACKI lipiec-sierpień | 4 (15) 2014

Projektowanie rond miejskich i zamiejskich - czynnik uspokajania ruchu

Od kilkunastu lat w Polsce obserwuje się coraz większe zainteresowanie skrzyżowaniami typu rondo. Obecnie jest ich bardzo dużo na drogach gminnych, powiatowych i wojewódzkich. Od niedawna wzrasta także liczba tzw. minirond. Skrzyżowania o ruchu okrężnym budowane są najczęściej w miastach, w tym na osiedlach mieszkaniowych, oraz na trasach zamiejskich w celu uspokojenia ruchu.

Relacja marzec-kwiecień | 4 (15) 2016

XV Ogólnopolski Kongres Zarządców Dróg Powiatowych – Bełchatów 2014

Odbywający się w dniach 3–6 czerwca Kongres został objęty patronatem wicepremiera ministra gospodarki Janusza Piechocińskiego, wojewody łódzkiego Jolanty Chełmińskiej, marszałka województwa łódzkiego Witolda Stępnia, przewodniczącego Krajowej Rady Zarządców Dróg Powiatowych Adama Czerwińskiego, prezesa zarządu SITK RP o. Koszalin Tadeusza Kanasa, prezesa zarządu Stowarzyszenia Klub Inżynierii Ruchu Tomasza Borowskiego. Gospodarzami spotkania byli starosta powiatu bełchatowskiego Szczepan Chrzęst i starosta powiatu łaskiego Cezary Gabryjączyk. Redakcja magazynu „Drogi Gminne i Powiatowe” uczestniczyła w kongresie w roli patrona medialnego.

NEWSLETTER

Zapisz się i czytaj...

...najciekawsze artykuły, najnowsze informacje, wiadomości z branży